چرا بازدهی اوراق بدهی داستانی متفاوت از بازار سهام رو میگن

شکاف بزرگ بازارهای مالی سیگنال‌های متناقضی ارسال می‌کنند. بازارهای سهام همچنان نزدیک به سطوح قیمتی تاریخی خود هستند که نشان‌دهنده خوش‌بینی به درآمدهای شرکت‌ها و رشد آینده است. اما بازدهی اوراق بدهی بلندمدت به طور مداوم در حال افزایش است که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران در بازارهای با درآمد ثابت، منظره اقتصادی متفاوتی را مشاهده می‌کنند. این واگرایی بین سهام و اوراق بدهی تا این حد پررنگ سال‌ها دیده نشده و بسیاری از ناظران بازار را به این فکر انداخته که کدام کلاس دارایی، آینده اقتصاد را به درستی پیش‌بینی می‌کند.

افزایش بازدهی واقعاً یعنی چه؟ وقتی بازدهی اوراق بدهی افزایش می‌یابد، معمولاً این موضوع نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران برای وام‌دهی در بازه‌های زمانی طولانی‌تر، پاداش بیشتری می‌خواهند. این افزایش اغلب بازتاب‌دهنده انتظارات رشد اقتصادی قوی‌تر است که می‌تواند منجر به تورم بالاتر شود. اوراق بدهی بلندمدت به طور خاص به این نگرانی‌های تورمی حساس هستند، زیرا در صورت افزایش سریع‌تر از انتظار قیمت‌ها، بازدهی آن‌ها کاهش می‌یابد. افزایش اخیر در بازدهی بلندمدت نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران اوراق بدهی در مورد فشارهای تورمی در سال‌های آینده نگران‌تر شده‌اند، حتی اگر بانک‌های مرکزی سیاست‌های فعلی خود را حفظ کنند.

خوش‌بینی بازار سهام در همین حال، معامله‌گران سهام بر اساس مبانی متفاوتی تمرکز کرده‌اند. ترازنامه‌های شرکت‌ها همچنان قوی هستند و حاشیه سود آن‌ها بهتر از پیش‌بینی‌های بسیاری حفظ شده است. پایداری بازار نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران相信 می‌کنند شرکت‌ها می‌توانند از طریق قدرت قیمت‌گذاری، کارایی عملیاتی یا ادامه هزینه‌های مصرف‌کنندگان، چالش‌های اقتصادی بالقوه را پشت سر بگذارند. این خوش‌بینی به ویژه در سهام‌های فناوری و رشدی مشهود بوده است که بخش بزرگی از رشد بازار را به رغم افزایش بازدهی که معمولاً بر ارزش‌گذاری‌های این‌چنینی فشار می‌آورد، به خود اختصاص داده‌اند.

زمینه تاریخی برای این واگرایی تاریخاً، سهام و اوراق بدهی اغلب هم‌جهت حرکت می‌کردند؛ هر دو از سیاست‌های پولی انبساطی سود می‌بردند یا در دوران‌های استرس اقتصادی به طور همزمان فروش می‌شدند. واگرایی فعلی به دلیل این است که این الگوی معمول را می‌شکند. شرایط مشابهی در گذشته نیز رخ داده است، معمولاً در دوره‌های گذار که اقتصاد از یک فاز به فاز دیگر تغییر می‌کند. درک این پیشینه‌های تاریخی می‌تواند به سرمایه‌گذاران کمک کند تا مشخص کنند که آیا واگرایی امروز یک آنومالی موقتی است یا سیگنال مهمی از تغییر شرایط اقتصادی است.

نمایش بانک‌های مرکزی رفتار بانک‌های مرکزی در این پویایی بازار نقش حیاتی ایفا می‌کند. اگر سیاست‌گذاران متعهد به حفظ سیاست‌های انبساطی برای حمایت از بهبود اقتصادی هستند، همچنین باید در مورد ریسک‌های تورمی هوشیار باشند. چالش بانک‌های مرکزی این است که رشد اقتصادی را بدون اجازه دادن به تورم برای تبدیل شدن به یک پدیده مزمن، حمایت کنند. این نمایش بالانس ظریف عدم قطعیت ایجاد می‌کند که سرمایه‌گذاران مختلف به روش‌های متفاوتی تفسیر می‌کنند و به واگرایی سیگنال‌ها بین سهام و اوراق بدهی کمک می‌کند.

چه چیزی را باید رصد کرد؟ ماه‌های آینده در تعیین اینکه آیا این واگرایی پایدار می‌ماند یا خود به خود حل می‌شود، حیاتی خواهد بود. شاخص‌های کلیدی برای رصد شامل داده‌های تورمی، ارتباطات بانک‌های مرکزی و آمار رشد اقتصادی است. اگر تورم از انتظارات فعلی پایدارتر باشد، بازارهای اوراق بدهی ممکن است به درستی خود را برای یک واقعیت جدید آماده کرده باشند و به احتمال زیار ارزش‌گذاری سهام را تحت فشار قرار دهند. برعکس، اگر رشد اقتصادی بدون ایجاد تورم قابل توجهی شتاب بگیرد، خوش‌بینی بازار سهام ممکن است توجیه‌پذیر باشد. برای سرمایه‌گذاران، کلید این است که روایت متفاوتی که هر بازار ارائه می‌دهد را درک کرده و بر اساس آن، پرتفوی‌ها را تنظیم کنند و به این نکته توجه داشته باشند که هر دو دیدگاه بینش ارزشمندی در مورد آینده اقتصادی ارائه می‌دهند.